บทที่ 41 นั่นมันก็เรื่องของฉัน

“นี่นายจะทำอะไร” น้ำเสียงเรียบเฉยปนเหนื่อยใจกับการกระทำของอคินที่กำลังตีหน้ามึนเดินขึ้นมานั่งบนรถข้างเบาะคนขับ

“ไปกับเมียไง”

“ใครเมียนาย?”

“หมามั้ง”

“นี่นายอคิน!!” พราวฟ้าหันหน้าไปมองคนด้านข้างด้วยแววตาเชือดเฉือน รังสีอำมหิตแผ่ออกจากร่างบาง เธอจ้องมองใบหน้าหล่ออย่างถมึงทึง

“หรือไม่จริง”

“เดี๋ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ