บทที่ 42 ออกไปจากชีวิตฉันกับลูก

อคินนั่งก้มหน้ามองมือตัวเองอยู่หน้าห้องฉุกเฉินที่ด้านในมีพราวฟ้าอยู่ ตาคมจ้องมองเลือดที่แห้งเกรอะติดมือของเขาอยู่ แค่เห็นน้ำตาของพราวฟ้า ความรู้สึกภายในใจรวดร้าวทรมานเจียนตาย

ประตูห้องฉุกเฉินถูกเปิดออกด้วยฝีคุณหมอวัยกลางคนที่เดินออกมา อคินไม่รอช้าเขารีบเดินเข้าไปหาคุณหมอด้วยความร้อนใจ

“คุณหมอครับ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ