บทที่ 10: ผู้ช่วยให้รอดที่ไม่คาดคิด

เลย์ลา

อัลเดนก้าวมาขวางหน้าฉัน จี้หินลาวาของเขาเรืองแสงจางๆ ในความมืด เป็นประกายท้าทายในราตรีที่คืบคลานเข้ามา “เลย์ลา มาอยู่ข้างหลังผม” เขาออกคำสั่ง น้ำเสียงหนักแน่นแม้จะตกอยู่ในอันตราย

ฉันไม่ขยับ ฉันขยับไม่ได้ ขาของฉันหนักอึ้งราวกับแท่งตะกั่ว ในหัวมีแต่ภาพเหตุการณ์ต่างๆ วนเวียนไปมา แต่ไม่มีฉา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ