บทที่ 85: ไล่ห่านป่า

เอเดน

สายฝนสาดซัดใส่ผิวหนังของข้าราวกับคมมีดนับพันเล่ม แต่ละหยดคือเครื่องย้ำเตือนอันขมขื่นถึงพายุที่โหมทำลายโลกของเรา ทาลอส ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นปราการอันยิ่งใหญ่ บัดนี้กลับเหลือเพียงซากปรักหักพัง ความโอ่อ่าของมันลดทอนเหลือเพียงกำแพงที่พังทลาย หน้าต่างที่แตกละเอียด และกลิ่นดินชื้นแฉะที่คละคลุ้ง...