บทที่ 87 ตอนที่ 2

ลมหายใจของเขาสะดุด และฉันเห็นแววครุ่นคิดในดวงตาของเขา เขากำลังชั่งน้ำหนักทางเลือก แต่มีเพียงทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้เขารอดชีวิตไปได้—ในตอนนี้ “ก็ได้” เขาพูด เสียงเครียด “แต่แกต้องแลกมันมา”

“ฉันแลกมาแล้ว” ฉันตอบ พลางก้าวถอยหลัง “แกมันคนตายที่เดินได้ วาเร็ก คำถามเดียวคือแกอยากจะยืดเวลาที่เลี่ยงไม่ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ