บทที่ 12: พอร์ทัลไปไม่ไหนเลย

เลย์ลา

ประตูมิติสลายไป และเราก็โผล่มาอยู่ไกลลิบจากตัวเมืองใกล้กับหนองบึง ฉันเดินผ่านกระท่อมหลังหนึ่งที่ตากผ้าทิ้งไว้ข้ามคืน ฉันคว้าชุดเดรสมาหนึ่งตัว และหยิบกางเกงขายาวกับเสื้อเชิ้ตให้อัลเดน มันไม่ใช่สไตล์ปกติของเขานัก แต่เขาก็คงต้องทนๆ ไปก่อน ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วช่วยอัลเดนหลังจากที่เขาคืนร่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ