การเสียสละแล้ว

ความมืดมิดอันเย็นเยียบและสมบูรณ์ในคุกใต้ดินกดทับข้า ราวกับเป็นน้ำหนักที่จับต้องได้ซึ่งช่วงชิงอากาศไปจากปอดของข้า การหอบหายใจแต่ละครั้งคือการดิ้นรนทุรนทุราย ทุกลมหายใจที่สูดเข้าไปช่างตื้นเขินและสิ้นหวัง กลิ่นเหม็นเน่า กลิ่นอับของหิน และกลิ่นอายของความหวังที่ถูกลืมเลือนติดอยู่ที่ปลายลิ้น ร่างกายของข้า...