บทที่ 20: เที่ยวบินที่ไม่มีที่สิ้นสุด

ไม่ต้องให้พูดซ้ำ มือของฉันกำด้ามกริชแน่นขึ้น และฉันรู้สึกถึงพลังที่พลุ่งพล่านคุ้นเคยขณะที่เวทมนตร์มังกรในตัวฉันปั่นป่วน มันเป็นพลังดิบเถื่อน ปราศจากการควบคุม แต่ก็เป็นดาบสองคมเช่นกัน เพชรสีนิลในใจฉันขยายพลังนั้นให้รุนแรงขึ้น ทว่ามันก็ทำให้ฉันตกเป็นเป้า เป็นดั่งสัญญาณเรียกให้ทุกชีวิตที่กระหายในอำนาจเ...