บทที่ 42: แอชตัน

แอชตัน

เธอหันมาหาผม ริมฝีปากของเธอแย้มยิ้มอย่างประหม่า “พร้อมสำหรับอะไรหรือคะ แอชตัน คุณทำตัวลึกลับจัง” น้ำเสียงของเธอหวานปานน้ำผึ้ง ทั้งนุ่มนวลและหอมหวาน และมันทำให้ผมรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

ผมยื่นแขนให้เธอควง ซึ่งเป็นท่าทีที่ให้ความรู้สึกทั้งเป็นทางการและใกล้ชิดในเวลาเดียวกัน “เดี๋ยวเธอก็รู้เอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ