บทที่ 43: ส่วนหนึ่งของฉัน

เรายืนอยู่ตรงนั้น มือประสานมือ สร้อยข้อมือเป็นดั่งสัญลักษณ์ที่เป็นรูปธรรมแห่งคำมั่นสัญญาของเราสองคน ราวกับว่าป่าทั้งป่ากำลังกลั้นหายใจ ประหนึ่งว่าโลกทั้งใบกำลังเป็นพยานในคำปฏิญาณของเรา อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นสนและกลิ่นดิน เสียงนกร้องที่แว่วมาจากแดนไกลสะท้อนก้องไปทั่วพงไพร เป็นดั่งพยานขับขานบทเพลงให้แก...