บทที่ 50: ของขวัญที่แท้จริง

เมื่อค่ำคืนล่วงเลยไป ข้าพบว่าตัวเองเดินออกมาที่ระเบียง อากาศยามค่ำคืนที่เย็นสบายช่วยปลดเปลื้องจากความร้อนระอุของฟลอร์เต้นรำได้เป็นอย่างดี ข้าพิงราวระเบียงหิน พลางแหงนมองท้องฟ้าที่พร่างพรายไปด้วยดวงดาว รู้สึกถึงความสงบสุขที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจ ทั่วทั้งอาณาจักรมีชีวิตชีวาด้วยการเฉลิมฉลอง เสียงดนตรีและเส...