บทที่ 57: ความมืดของอาดริก

เอเดริค

ข้านั่งรออยู่ในเงามืด จมดิ่งอยู่ในภวังค์ความคิด ความปรารถนาในตัวไลลาแผดเผาข้าจนมอดไหม้ แต่ข้าก็ตระหนักดีถึงความรับผิดชอบที่มีต่อนางและพี่น้องของข้า ในฐานะผู้นำ ข้าจะแสดงความอ่อนแอออกมาไม่ได้ จะปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือหน้าที่ไม่ได้เป็นอันขาด ข้าปรารถนาให้นางเป็นเมทของข้า แต่ความเคลือบแคลง...