บทที่ 6: เอาชีวิตรอด

อัลเดน

ผมก้าวไปขวางหน้าไลลา “เดี๋ยวก่อน” ผมยืนหยัด พร้อมจะสละชีวิตเพื่อเธอหากจำเป็น โชคดีที่คืนนี้ยังไม่ถึงคราวที่ผมต้องตาย ชายคนนั้นเป็นแค่เพียงมนุษย์ขี้เมาที่แต่งตัวเหมือนเจ้าพ่อมาเฟีย

“นี่เอาจริงดิ” เธออ้าปากค้าง “ถ้าพวกมนุษย์รู้ว่ามาเฟียตัวจริงหน้าตาเป็นยังไงนะ ป่านนี้คงขี้หดตดหายกันไปแล้ว” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ