บทที่ 60: ปิดเครื่อง

อาดริก

กลิ่นกายของไลลายังคงติดตรึงอยู่กับข้า เป็นการผสมผสานที่ชวนให้มึนเมาของวานิลลากับบางสิ่งที่ป่าเถื่อนและดิบเถื่อนกว่า มันเป็นสิ่งย้ำเตือนถึงค่ำคืนที่ผ่านมาอยู่ตลอดเวลา ค่ำคืนที่เราทุกคนได้อ้างสิทธิ์ในตัวเธอ คืนที่ได้เขียนกฎเกณฑ์ในชีวิตของเราขึ้นมาใหม่ ผูกมัดเราเข้ากับเธอในแบบที่เราเพิ่งจะเ...