บทที่ 63: พายุที่เงียบสงบ

ข้ายืนอยู่ริมชายป่า รองเท้าบูตจมลงเล็กน้อยในพรมมอสอันอ่อนนุ่มใต้แมกไม้โบราณ การเดินเล่นกับคู่มังกรของข้าเมื่อไม่กี่คืนก่อนยังคงตราตรึงอยู่ในประสาทสัมผัส เป็นพายุแห่งความร้อนแรงและความปรารถนาที่บัดนี้ให้ความรู้สึกราวกับพายุห่างไกลซึ่งเสียงสะท้อนยังคงดังก้องอยู่ในสายเลือดของข้า การมีอยู่ของพวกเขา สัมผ...