บทที่ 74 ตอนที่ 3

เมื่อเสียงหัวเราะเลือนหายไป ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงัน น้ำหนักของความลับที่เรามีร่วมกันลอยอวลอยู่ในอากาศ วันนี้เป็นเพียงช่วงเวลาที่ขโมยมา เป็นการหลบหนีอันเปราะบางจากความโกลาหลในชีวิตของเรา แต่ขณะที่ข้ามองไลลา ใบหน้าของเธอดูอ่อนโยนภายใต้แสงสลัว ข้ารู้ว่ามันคุ้มค่า

เธอหันมาหาข้า ดวงตาสีฟ้าของเธอส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ