บทที่ 77 ตอนที่ 3

เลย์ลา

ความเงียบที่ตามมาไม่ใช่แค่หนักอึ้ง...แต่มันมีชีวิต เพชรใต้ผิวหนังของฉันเต้นตุบๆ การมีอยู่ของมันเป็นดั่งเสียงครางของกระแสไฟฟ้าที่สั่นสะเทือนไม่หยุดหย่อน ราวกับว่ามันกำลังหายใจไปพร้อมกับฉัน เป็นมากกว่าของวิเศษ เป็นมากกว่าคำสาป มันคือสิ่งเดียวที่ขวางกั้นระหว่างผู้ถูกลืมเลือนกับหลุมศพ

ฉันพยักหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ