บทที่ 50 Ep.50

กลิ่นอ่อนๆ ของดอกไม้กลีบหนาที่โชยผ่านปลายจมูกทำให้รอยสยามเผลอสูดลมหายใจกักเก็บความละมุนนั้นไว้เต็มปอด เปลือกตาค่อยๆ หนักอึ้งจนเขาทนต่อความง่วงที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันไม่ได้ เปลือกตากะพริบเนิบช้าก่อนเขาจะหลับไปอย่างง่ายดาย สมองว่างเปล่าเหมือนถูกปกคลุมด้วยละอองหมอกหนาลอยตลบโอบล้อมรอบกาย

             รอ...