บทที่ 48 บทที่ 15 นางร้ายต้องเป็นเพื่อนที่แสนดี

บทที่ 15

นางร้ายต้องเป็นเพื่อนที่แสนดี

“เมรีน่าเหมือนจะต้องไปทางนั้นนะ!”

เมรีน่าสะดุ้งโหยง หลุดจากภวังค์เมื่อเสียงของแอนดูรย์เรียกเธอ เธอปัดใบหน้าหวานดั่งตุ๊กตาในหัวออกไป

ยังไงซะก็คงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว...

เธอเป็นแค่สามัญชน ส่วนอีกฝ่ายคงไม่พ้นปีศาจชั้นสูงสักตระกูล พอเจอกันที่โรงเรียนก็คงต้องทำเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ