บทที่ 62 บทที่ 8 คนเถื่อนของนางร้าย

บทที่ 8

คนเถื่อนของนางร้าย

มันช่างน่าเจ็บปวดจริง ๆ...

“ทำไมคุณหนูถึงได้ไม่ระมัดระวังตัวเลยล่ะคะ?!” 

จากบทบาทของเลขากลายเป็นคุณแม่ขี้บ่นในตอนเช้า เมื่อเปิดประตูพบว่าคุณหนูคนงามของลูเซ็ตต้านอนอ้าแข้งอ้าขา โดยมีหมาป่าเป็นเบาะรองหลัง ส่วนหมาป่าอีกคนแทนที่จะลากน้องชายตัวเองกลับห้อง ดันนอนเอนพิงหัวเตี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ