บทที่ 66 บทที่ 12 ความร้ายกาจของนางร้าย

บทที่ 12

ความร้ายกาจของนางร้าย

แลร์ลี่ก้มหน้านิ่ง ดวงตาคมของเขาดูเหม่อลอย และไร้ชีวิตชีวากว่าปกติ หูของเขาสดับฟังแต่เสียงของรถม้าที่บดหินทราย เขารู้ได้ในทันทีว่านี่เป็นเส้นทางไปที่ไหน เพราะตัวเขานั้นผ่านมาแล้วไม่รู้กี่ร้อยครั้ง แม้หนทางจะลำบาก และห่างไกล แต่เขาก็จะอาศัยจังหวะหนึ่งเพื่อหลบไปยังดินแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ