บทที่ 17 เมียจ๋าอย่าโกรธผัว

“นังรี่เว้ย ฟาคินมาหา”

เชอร์รี่วางมือจากงานที่ทำ รีบหยิบผ้าผืนเล็กขึ้นมาชุบน้ำเช็ดใบหน้าทำความสะอาดร่างกาย

“จ้าแม่ เดี๋ยวหนูออกไป”

เสียงฝีเท้าเล็กดังขึ้นตามจังหวะด้วยความเร่งรีบ ก่อนจะหยุดยืนอยู่ข้างรถลัมโบร์กินีสีดำด้านของแฟนหนุ่ม

ก๊อก! ก๊อก!

เธอเคาะกระจกรถสองครั้งเพื่อเป็นการทักทาย เป็นจังหวะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ