บทที่ 20 แบล็คเมล์

แกร๊ก! ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกเผยให้เห็นถึงบุคคลคนที่นั่งรออยู่ก่อนหน้านั้น

ชนิตากัดริมฝีปากล่างไว้แน่น มองกลุ่มควันสีขาวไร้กลิ่นที่ลอยคละคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณห้อง

“พี่รี่มาแล้วเฮีย” ฟาคินเรียกความสนใจจากพี่ชายด้วยการเดินเข้าหา มองเห็นตัวยามากมายวางกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะทำงาน 

มันคงเป็นเหมือนท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ