บทที่ 30 ไม่ยอมเสียผัวให้ใคร

ดวงตาคู่สวยกวาดสายตามองไปตามถนนที่มืดมิด สองข้างทางเต็มไปด้วยป่ารกทึบ ไม่รู้ว่าตัวเองหลงทางเดินมาไกลขนาดไหน

สายฝนโหมกระหน่ำจนเปียกปอนไปทั่วร่างกาย เสื้อยืดตัวบางแนบผิวขาวเนียนจนรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่ไหลเข้าถึงกระดูก

ไม่มีรถขับผ่าน ไม่มีบ้านเรือนของผู้คนหรือแม้กระทั่งแสงไฟจากสองข้างทาง

มือเล็กสั...