บทที่ 40 ลักพาตัว

“กินข้าวอีกนิดนะคิน มีแต่ของโปรดคินทั้งนั้นเลย เดี๋ยวเจ๊ป้อนนะ”

ฟรานตักข้าวคำโตจ่อไปที่ริมฝีปากของน้องชายที่เอาแต่นั่งนิ่งเหม่อลอยเขี่ยอาหารในจานไม่ยอมกินมันสักที

“พอแล้ว” เขาวางช้อนกระทบโต๊ะทานอาหารดังลั่น ถอนหายใจลากยาวซ้ำแล้วซ้ำเล่าพลางเบือนหน้าหันหนี “ก็บอกว่าอิ่มแล้ว พูดไม่รู้เรื่องหรือไง”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ