บทที่ 41 ตัวประกัน

พลั่ก! ตุบ!

“เจ็บนะเว้ย! ไม่เห็นจะต้องทำแรงขนาดนี้” คนตัวเล็กส่งเสียงโวยวายเมื่อถูกฉุดกระชากลากถูจากกลุ่มของชายฉกรรจ์นำตัวเธอเข้ามาในห้องพักเก่าๆ ซ่อมซ่อที่อยู่ชั้นใต้ดิน “พาฉันมาที่นี่ทำไม พวกพี่คงจำผิดคนแล้ว”

สองขาเรียวหยุดนิ่งหลังจากได้เห็นคนที่นั่งรออยู่ก่อนหน้า รีบวาดสายตามองหาทางออกอย่างหวาด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ