บทที่ 44 เฮียมาทำไม

ปึง! ปึง! 

กำปั้นน้อยๆ ของชนิตาทุบประตูจนเกิดเสียงดังลั่นไปทั่วบริเวณ เธอและฟาคินติดอยู่ในห้องแคบๆ นี้โดยที่ไม่รู้ชะตากรรมว่าจะออกไปจากห้องนี้ได้ยังไง

“เปิดประตูสิวะ เปิดประตู!” เสียงเล็กแหลมตะโกนเรียกครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ทุกอย่างยังคงว่างเปล่าไม่มีสัญญาณใดๆ ตอบกลับมา 

“หยุดโวยวายได้แล้วพี่ ทำแบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ