บทที่ 45 อะไรก็ยอม

โรงพยาบาล

“เฮ้อ…” เสียงลอบถอนหายใจดังขึ้นเป็นระยะพร้อมดวงตาคมที่กลอกกลิ้งนอนมองเพดานห้องสีขาวสว่างจ้า

ฟาคินขยับพลิกตัวไปมาอย่างเบื่อหน่าย เบือนหน้าหันหนีพี่ชายตัวดีด้วยความละเหี่ยใจ

“เป็นยังไงบ้างน้องรัก เจ็บตรงไหนบอกเฮียมา เดี๋ยวเฮียสุดหล่อคนนี้จะรีบไปตามหมอให้” ฟาเรนรีบเดินเข้ามาหาน้องชายที่นอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ