บทที่ 48 ระยะทางไม่ใช่อุปสรรค

กลางดึกของคืนนั้น

แกร๊ก! 

ชนิตาดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนหลังจากได้ยินเสียงเปิดประตู สองขาเรียวรีบก้าวลงจากเตียงวิ่งเข้าไปหาแฟนหนุ่มที่เพิ่งกลับมาถึงห้อง

“ยังไม่นอนอีกเหรอ” ฟาคินดึงคนตัวเล็กมากอดไว้แน่นแทนคำทักทายเหมือนเช่นทุกวัน

“พี่มีเรื่องอยากคุยกับนาย”

“วันนี้ผมซ้อมมวยเหนื่อยมาก เอาไว้คุยพรุ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ