บทที่ 5 ใครเสร็จใคร
เวลาต่อมา
“ขอบใจมากนะที่มาส่ง”
ใบหน้าสวยเผยรอยยิ้มแสนหวานมองแฟนหนุ่มที่เอาแต่จับมือเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
“มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว” ฟาคินดึงมือเล็กมาหอมเบาๆ การได้ใช้เวลาอยู่กับเธอในวันนี้มันทำให้รู้สึกดีมากกว่าที่เคยเป็น
“ถ้าถึงบ้านแล้วโทรหาพี่ด้วยนะ”
“พี่นั่นแหละรอรับสายผมด้วย”
“อืม”
“ผมกลับก่อนนะ เอาไว้เจอกันใหม่”
“ขับรถดีๆ นะ” เชอร์รี่ยืนโบกมือลามอง รถสปอร์ตคันหรูของแฟนหนุ่มที่เคลื่อนตัวออกไป
“…..”
พรึ่บ!
หญิงสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อหันกลับมาแล้วเจอผู้เป็นแม่ยืนทำท่าทางลับๆ ล่อๆ อยู่ข้างหลังเสาไฟฟ้า
“แม่มายืนทำอะไร ตะ…ตกใจหมดเลย”
“เป็นยังไงบ้าง แกหายไปทั้งวันแบบนี้มีอะไรคืบหน้า” เจ๊ติ๋มชะเง้อสอดส่อง นุ่งผ้าถุงลายดอกไม้กระโจมอก ทาแป้งเย็นจนหน้าขาวโพลน ใจจดจ่อนั่งรอฟังข่าวจากลูกสาวทั้งวัน
“แค่ไปเดตกัน ไม่มีอะไร”
“มันจับ มันจูบตรงไหนของแกบ้าง เล่าให้แม่ฟังหน่อย” มีลูกสาวสวยขนาดนี้ผู้ชายที่ไหนมันจะไปอดใจไหว
“ไม่ได้ทำอะไร”
“สักนิดก็ไม่มีเลยเหรอ”
“ไม่มี หนูกับฟาคินยังไม่ได้มีอะไรกัน”
พอได้ยินดังนั้นถึงกลับถอนหายใจออกมาด้วยความผิดหวัง ไม่ใช่แค่รูปหล่อพ่อรวย แต่ฟาคินยังเอาการเอางานขยันขันแข็ง ใครบ้างจะไม่อยากได้มาเป็นลูกเขย
“ปั๊ดโธ่เว้ย! เอ็งนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ ถ้าเป็นข้าสมัยสาวๆ นะ จับฟาคินทำผัวตั้งนานแล้ว”
“พูดอะไรของแม่เนี่ย มันดึกแล้วหนูจะไปนอน”
“กองเงินกองทองวางอยู่ตรงหน้า แกต้องคว้ามันมาให้ได้นะนังรี่”
“ไปกันใหญ่แล้ว”
“…..”
แกร๊ก!
บานประตูห้องนอนถูกเปิดออก เชอร์รี่ล้มตัวลงนอนเหยียดแขนขาแผ่หราบนเตียงนุ่มนิ่ม
‘เวลาอยู่ใกล้พี่ทีไร หัวใจผมเต้นแรงตลอด พี่ลองจับดูสิ’
‘ผมชอบพี่จริงๆ นะ’
‘ถ้าไม่ได้ยินเสียงพี่ ผมนอนไม่หลับแน่เลย’
‘ปากพี่นิ่มมาก อยากให้พี่จูบผมอีก’
“อะ…ไอ้เด็กบ้า! ทำไมฉันต้องคิดถึงนายด้วย” เธอยกมือขึ้นปิดหูพลางสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านหลังจากเห็นใบหน้าและน้ำเสียงหลอกหลอนลอยเข้ามาในความคิดแบบไม่ตั้งใจ
เช้าวันต่อมา
“เมื่อคืนเอ็งหายไปไหนมากลับบ้านซะดึกเชียว” ฟาเรนเอ่ยถามน้องชายที่เดินกลับเข้ามาในบ้านช่วงเช้าตรู่ด้วยสภาพที่เปียกซ่กไปด้วยหยาดเหงื่อหลังจากผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนัก
ฟาคินต้องตื่นแต่เช้าเพื่อมาออกกำลังกาย ต่างจากพี่ชายที่นั่งหัวฟูสวมชุดคลุมอ้าปากหาววอดๆ
“หายไปอยู่กับสาวมา”
หมับ!
คนเป็นพี่ชายพุ่งตัวกระโดดเข้าไปล็อคคอไว้แน่นจากทางด้านหลัง ก่อนจะคว้าส้อมที่อยู่ในจานขึ้นมาจ่อที่ลำคอของฟาคินด้วยความโมโห
แค่ได้ยินว่าหายไปอยู่กับสาว พี่ชายที่หล่อเหลาแสนดีและหล่อรวยคนนี้ถึงกลับเลือดขึ้นหน้าออกอาการหวงน้องเข้าขั้น
“แค่ก! เจ็บนะไอ้เฮีย ปล่อยเดี๋ยวนี้เลย”
“สาวที่ไหน มันคือใครบอกเฮียมา”
“ไม่บอกเว้ย!”
“ถ้าไม่บอกเอ็งเจอท่าไม้ตายแน่” ไม่ใช่แค่คำขู่แต่ยังใช้ส้อมจิ้มไปตามแขนขาจนน้องชายสะดุ้ง “บอกเฮียมา เอ็งหายไปกับใคร”
“บะ…บอกก็ได้ ผมไปอยู่กับพี่รี่มา”
“ยัยเชอร์รี่ลูกเจ๊ติ๋มอ่ะนะ” ดวงตาของฟาเรนล่อกแล่กไปมาอย่างครุ่นคิด คิดว่ามันแค่พูดเล่นแต่ที่ไหนได้มันเอาจริง แถมยังเล่นข้ามรุ่นคิดจะสอยตัวท็อปแบบลิมิเต็ด
“ถูกต้องแล้วครับผม”
“เอาจริงดิ”
“จริงดิ ผมได้จูบกับพี่รี่ด้วยนะ เราสองคนจูบกันแล้วด้วย”
“จะ…จูบกันแล้วด้วย” ฟาเรนทวนคำพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาอย่างหมดแรง
แค่คิดว่าน้องที่เลี้ยงมาจนเติบใหญ่กำลังจะมีเมียก็รู้สึกหน้ามืดคล้ายจะเป็นลมเหมือนอาการเก่ามันจะกำเริบอย่างไงอย่างงั้น
“ก็บอกแล้วไง ว่าคนนี้ผมจริงจัง”
“จริงจังอะไร เฮียยังไม่อนุญาตให้เอ็งมีแฟนตอนนี้”
“ทีเฮียยังมีได้เลย ผมเห็นนะ” ออกอาการหวงน้องชายเข้าขั้นแต่ตัวเองแอบหนีออกจากบ้านไปปี้สาวเกือบทุกวัน
“เห็นอะไรของเอ็ง”
“คืนนั้นผมเห็นเฮียกับเจ๊ยูปี้กันบนรถ”
“อะ…เอ็งตาฝาดไปเองหรือเปล่า” เมื่อถูกจับได้ถึงกลับออกอาการเลิ่กลั่ก เพราะไม่คิดว่าการที่พาสาวเข้าบ้านในวันนั้นจะมีคนสอดรู้สอดเห็นจนความลับแตก
“ทำมาเป็นพูดดีไปเถอะ ผมก็จำมาจากเฮียนั่นแหละ”
ฟาคินถอนหายใจกลอกตามองบนอย่างเหนื่อยหน่าย มีพี่ชายทั้งทีแต่ดันพึ่งพาอะไรไม่ได้ ไม่รู้ว่าคิดผิดหรือคิดถูกที่นับถือฟาเรนเหมือนไอดอล
“มันเป็นเรื่องธรรมดา ไม่เห็นจะต้องอาย”
“เฮียครับ เฮียฟาเรนสุดหล่อ”
“อะ…อะไรของเอ็ง” ฟาเรนขยับถอยห่างรู้สึกไม่ไว้ใจเมื่อน้องชายจ้องมองแบบไม่ละสายตาราวกับต้องการคาดคั้นอะไรบางอย่าง
“ผมขอถามอะไรหน่อยดิ”
“ถามอะไร”
“เวลาจะปี้สาวอ่ะ เขาต้องทำยังไงบ้าง”
“แค่ก! เมื่อกี้ว่าไงนะ”
ไม่ใช่แค่ฟาเรนที่สำลัก แต่คนที่อยู่แถวนั้นต่างหันขวับมามองเด็กหนุ่มเป็นตาเดียวไม่เว้นแม้กระทั่งมนุษย์ขั้วโลกเหนืออย่างเฮียฟรังค์
“ถ้าจะปี้สาวเราต้องเตรียมตัวยังไงบ้าง พวกเฮียช่วยสอนผมหน่อยดิ”
“เป็นเด็กเป็นเล็ก ริอ่านจะคิดมีเมีย”
“เล็กที่ไหน ของผมอันเบ้อเร่อ”
“ไปถามไอ้ฟรังค์นู้น เมียมันร้องลั่นห้องเช้าเย็น”
“ถ้าแบบเฮียฟรังค์ไม่ไหวหรอก มีหวังพี่รี่ได้ตายคามือผมพอดี” รายนั้นเขาหัวรุนแรง ทุกวันนี้แทบจะขังเมียไว้ในห้องไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน พอพี่สะใภ้ได้ออกจากห้องเจอผู้คนทีไรทำท่าทางดีใจอย่างกับถูกหวย
“…..” คนที่ถูกพาดพิงไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้น ฟรังค์เลือกที่จะก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเอง
“งั้นเอาคลิปเฮียตอนปี้สาวไปดูไว้ศึกษางานมั้ย เดี๋ยวส่งให้”
“โอ้ย จะอ้วกว่ะเฮีย! ไม่เอาหรอก” แค่คิดก็ขนลุกขนพองคอแข็งกลืนน้ำแทบไม่ลง รสนิยมของเฮียฟรังค์กับเฮียฟาเรนนั้นสุดแปลก ชอบลงสุกี้หม้อรวมปี้สาวคนเดียวกันก็เคยมาแล้ว
“อันนู้นก็ไม่เอา อันนี้ก็ไม่ได้ แล้วสรุปจะเอาไง”
“เดี๋ยวผมให้พี่รี่สอนเองก็ได้”
“…..”
“อีกไม่นานเจ๊กับเฮียเตรียมรับขวัญน้องสะใภ้คนเล็กได้เลย ผมจะจับพี่รี่เป็นเมียให้ได้” ฟาคินยกแขนกอดคอพี่ชายราวกับให้คำมั่นสัญญา
“ทำดีๆ นะเว้ย อย่าให้เสียชื่อน้องชายเฮีย ไม่งั้นอายเขาตายเลย” ในเมื่อห้ามไม่ได้เด็กมันอยากรู้อยากลองก็สนับสนุนไปเลย
“รุ่นนี้แตกยาก ให้ปี้สองชั่วโมงติดก็ยังไหว รับรองว่าพี่รี่ได้ร้องขอชีวิตกับผมแน่นอน” ฟาคินยกแขนเบ่งกล้ามเป็นมัดๆ ก้มลงมองหน้าท้องที่อัดแน่นเรียงตัวสวยเต็มไปด้วยซิกซ์แพ็กอย่างภาคภูมิใจ
“ทำเป็นพูดดีไปเถอะ ใครกันแน่จะเสร็จใคร เฮียว่าเอ็งนั่นแหละที่จะเสร็จยัยเชอร์รี่”
“…..”
