บทที่ 53 คนห่างไกล

“ไอ้นี่มันลูกเขยข้าเอง เป็นยังไง หล่อเหลาเอาการเลยใช่ไหม”

เสียงเจ๊ติ๋มป่าวประกาศดังไปทั้งตลาดสด ผู้คนแถวนั้นต่างหันมองชายหนุ่มหน้าตาลูกครึ่งรูปร่างกำยำสูงใหญ่ที่เดินตามหลังมา

ฟาคินใส่เสื้อยืดตัวเก่าคู่ใจ ห้อยสร้อยคอทองคำเส้นใหญ่เท่าโซ่รถไฟ หนีบรองเท้าเตะที่ยืมหลวงตามาใส่พร้อมกางเกงยีนสามส่วนขาดเซอ...