บทที่ 17 เพราะว่ารักพี่นายนิตา(ใครรักมากกว่า แพ้)

" นิตารักพ่อของลูกมาก รักเค้ามากค่ะ รักเสมอ แม้ว่าเค้าจะอยู่ตรงนี้หรือจะไม่อยู่ตรงนี้ก็ตาม "

นายถอนหายใจออกมา เค้าทำไมต้องมาฟังอะไรแบบนี้ด้วย นิตาตอบแบบยิ้มน้อยๆคล้ายกับคนพูดมีความสุขเหลือเกินที่คิดถึงไอ้นั่น

" ดึกแล้ว พี่ไม่รบกวนนิตาแล้ว นิตาพักผ่อนเถอะพี่กลับแล้ว "

เค้าลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไป น...