บทที่ 22 เพราะว่ารักพี่นายนิตา(พ่อนายไปไหนมาคะ)

นิตายืนมองภาพตรงหน้าแล้วกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา เธอมองเค้านั่งลงข้างเตียงลูกสาว เสียงพี่นายร้องไห้ออกมาเบาๆ เธอกลัวน้ำหนึ่งจะตกใจตื่นเสียก่อนจึงดึงมือเค้าออกมา นายเช็ดน้ำตาแล้วลุกขึ้นยืน มือหนาลูบแก้มบางใสเบาๆ นอนหลับสนิทเลย เค้ายิ้มออกมาทั้งน้ำตา แก้มใสปากแดง มองข้างๆยังน่าเอ็นดูเหลือเกิน ลูกสาวเค...