บทที่ 132 หนี้หัวใจท่านประธาน บทที่ 47

ความคิดถึงที่เธอพยายามปฏิเสธมาตลอด

เสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้ง เอมิกาสะดุ้งและเผลอกำเสื้อพิมานแน่นกว่าเดิม เขากระชับอ้อมแขนเพียงเล็กน้อย ก่อนก้มลงถามใกล้ใบหู

“ยังกลัวอยู่ไหม”

“นิดหน่อยค่ะ”

“นิดหน่อยของคุณทำเสื้อผมแทบขาด”

เอมิกาเพิ่งรู้ตัวว่าตนเกาะเขาแน่นเพียงใด เธอรีบคลายมือและขยับถอย แต่พิมานไ...