บทที่ 138 หนี้หัวใจท่านประธาน บทที่ 53

“ไม่ได้”

น้ำเสียงหนักแน่นทำให้เธอจำใจหันกลับมา พิมานไม่ได้มีท่าทีเสียใจหรือหลีกเลี่ยงสิ่งที่เกิดขึ้น ตรงกันข้าม ดวงตาของเขากลับชัดเจนราวกับตัดสินใจบางอย่างไว้แล้ว

“เรื่องเมื่อคืน…”

“ลืมมันเถอะค่ะ”

คำพูดของเธอทำให้มือที่วางอยู่บนแขนชะงัก

“คุณพูดว่าอะไรนะ”

“ดิฉันบอกว่าเราควรลืมเรื่องเมื่อคืนค่ะ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ