บทที่ 150 หนี้หัวใจท่านประธาน บทที่ 65

เธอจึงไม่ตอบ

เกือบหนึ่งชั่วโมงต่อมา พิมานกลับเข้าไปนั่งในรถ แต่ยังไม่ขับออกไป แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์สะท้อนใบหน้าเคร่งเครียดเป็นระยะ เอมิกาไม่รู้ว่าเขาตั้งใจจะรอถึงเมื่อใด

“เอม” มารดาเรียกเบา ๆ “แม่ยังมีบ้านของน้าสายใจอยู่ต่างจังหวัด จำได้ไหม”

น้าสายใจเป็นญาติห่าง ๆ ซึ่งดูแลบ้านหลังเล็กของครอบครัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ