บทที่ 156 หนี้หัวใจท่านประธาน บทที่ 71

“ถ้าคุณยังสบายใจในวันนั้นนะครับ”

“ค่ะ”

“ขอบคุณครับ”

พิมานเดินกลับไปที่รถและขับออกไปช้า ๆ เอมิกายืนอยู่หลังรั้ว มือหนึ่งถือถุงยา อีกมือเกาะซี่เหล็กเย็นเฉียบ ดวงตาติดตามรถสีดำซึ่งเคลื่อนไปตามถนนเปียกฝนจนเลี้ยวพ้นแนวต้นไม้

เธอไม่รู้ว่าอรทัยตื่นตั้งแต่ได้ยินเสียงรถ และเดินออกมายืนมองอยู่ตรงประตูบ้าน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ