บทที่ 51 บทที่ 51

หยาดน้ำตาแห่งความแค้นร้าวรานใจฉายวูบขึ้นในดวงตาของมหาเศรษฐีหนุ่ม “พ่อฉันทนความอัปยศอดสูและแรงกดดันไม่ไหว... พ่อตัดสินใจจบชีวิตตัวเองต่อหน้าต่อตาฉันและแม่ในห้องทำงานที่ถูกอายัดวันนั้น... หลังจากพ่อตาย แม่ของฉันก็ตรอมใจตายตามไปในเวลาไม่ถึงปี เด็กอายุสิบสองอย่างฉันต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า ต้องร่อนเร่ สู้...