บทที่ 57 บทที่ 57

ทว่า น้ำเสียงห้ามปรามของอัญชลีกลับไร้ซึ่งความจริงใจอย่างสิ้นเชิง หล่อนพูดห้ามไปตามหน้าที่เท่านั้น ทว่าลึก ๆ ในใจ อัญชลีเองก็ยังคงเกลียดชังและอยากเห็นชญาภาพังพินาศไม่แพ้กัน หากลูกสาวของหล่อนกำจัดเด็กในท้องและดึงพายัพกลับมาได้ จริงอย่างที่คิด หล่อนก็อาจจะสบายไปด้วย... ความเห็นแก่ตัวจอมปลอมจึงทำให้อัญช...