บทที่ 110 บทที่ 110

“ผมคิดถึงคุณ คิดถึงมากเหลือเกิน และไม่เคยมีความสุขเลยนับจากวันที่คุณจากผมไป การที่ผมต้องใช้ชีวิตอยู่โดยปราศจากคุณ มันเป็นช่วงเวลาที่ทรมานที่สุดในชีวิตของผม”

“พัชร์ก็คิดถึงคุณค่ะ เมื่อใดก็ตามที่พัชร์มองหน้าลูกก็ยิ่งทำให้พัชร์นึกถึงแต่คุณ”

“ทำไมคุณถึงไม่ยอมบอกผมว่าเรามีลูกด้วยกัน รู้ไหมว่าผมดีใจมากแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ