บทที่ 17 บทที่ 17

“ปากไม่มีหูรูดอีกแล้วนะแก”

จุรีดุลูกสาวของตนเองก่อนจะหันไปขอโทษหญิงสาวตรงหน้า

“คุณพัชร์อย่าไปถือสาคำพูดของนังอ้อมันเลยนะคะมันดีแต่พูด”

“ฉันไม่ถือสาอ้อหรอกค่ะป้า และป้าก็ไม่ต้องไปดุอ้อหรอกนะคะ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ฉันก็ได้อ้อนี่แหละค่ะที่เป็นเพื่อนคุยพอให้คลายเหงาไปบ้าง”

จุรีไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ