บทที่ 25 บทที่ 25

เมื่อหญิงสาวเดินออกมาจากห้องก็เป็นช่วงจังหวะที่กฤษฎากลับมาพอดี เธอเอ่ยทักทายเขาด้วยรอยยิ้มที่สดใส และนั่นยิ่งทำให้ใบหน้าของกฤษฎาบึ้งตึงยิ่งกว่าเดิม เขารู้สึกขัดหูขัดตาที่เห็นรอยยิ้มพร่ำเพรื่อของเธอ เพราะรอยยิ้มนั้นทำให้หัวใจเขาหวั่นไหว และทำให้เขานึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมา แม้จะพยาย...