บทที่ 30 บทที่ 30

ในช่วงจังหวะนั้นเองที่โชติและพรรคพวกของมันวิ่งตามมาทัน

“ฤทธิ์มากนักนะแทนที่จะร่วมสนุกไปพร้อมกันกับต้องให้ข้าวิ่งออกแรงให้เหนื่อย”

“พวกแกจะทำอะไรฉัน”

ณิชชาพัชร์พูดพร้อมกับพยุงตัวเองลุกขึ้นยืน สายตากวาดมองไปรอบ ๆ เพื่อหาทางหนีทีไล่

“เดี๋ยวก็รู้” จากนั้นโชติก็หันไปสั่งลูกน้องทั้งสองคน

“พวกเอ็งยืนเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ