บทที่ 92 บทที่ 92

หญิงสาวไม่ได้โต้ตอบอะไร และเลือกที่จะหันกลับไปให้ความสนใจกับงานเขียนภาพที่ทำค้างไว้ เพื่อซ่อนอาการเขินอายของตนเอง แต่ก็ยังเหลือบสายตาไปทันเห็นใบหน้างอง้ำของกฤษฎายามที่ถูกเธอขัดใจ เขาเดินกลับไปนั่งเป็นแบบให้เธอเขียนภาพตามเดิมทั้งที่ใบหน้ายังคงบึ้งตึง ให้มันได้อย่างนี้สิ แม้ว่าเธอจะเคยได้ฟังคำบอกรักจา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ