บทที่ 6 WILDFIRE เพลิงพ่ายรัก EP6

ตอนที่ 3 หวงก้าง

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารมื้อค่ำภายในคฤหาสน์หลังงามตระการตาเต็มไปด้วยความเงียบที่ชวนให้อึดอัดใจอย่างประหลาด แม้บนโต๊ะไม้สักตัวยาวจะถูกประดับประดาไปด้วยอาหารรสเลิศระดับภัตตาคารห้าดาวที่วางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด ทว่ากลับไม่มีสมาชิกคนใดในบ้านเจริญอาหารเท่าที่ควร โดยเฉพาะอัคนีที่เอาแต่นั่งเขี่ยเนื้อสเต๊กชิ้นโตในจานกระเบื้องเคลือบด้วยสีหน้าตึงเครียดเรียบเฉย ตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อช่วงเช้าที่เขาประกาศสงครามประสาทกับเด็กสาวในอุปการะของมารดา ชายหนุ่มก็ยังคงรักษามาดขรึมดุดันพร้อมกับแผ่รังสีอำมหิตกดดันคนรอบข้างอยู่ตลอดเวลา

ผิดกับพิชชาที่ดูเหมือนจะฟื้นตัวจากความหวาดหวั่นเมื่อช่วงเช้าได้อย่างรวดเร็ว หรือบางทีเธออาจจะเพียงแค่พยายามสวมหน้ากากอันแข็งแกร่งขึ้นมาเพื่อบดบังความอ่อนแอในใจไม่ให้ใครเห็น หญิงสาวในชุดนักศึกษาที่สวมใส่เรียบร้อยกำลังตักซุปเห็ดทรัฟเฟิลส่งให้คุณหญิงราตรีด้วยรอยยิ้มออดอ้อนเอาใจ

“คุณป้าขากินซุปเยอะๆ นะคะ วันนี้พีชตั้งใจเข้าครัวไปดูแม่ครัวทำเองกับมือเลย รับรองว่าอร่อยถูกปากคุณป้าแน่นอนค่ะ” หญิงสาวเอ่ยเจื้อยแจ้วด้วยน้ำเสียงหวานใสพร้อมกับส่งรอยยิ้มประจบอย่างน่าเอ็นดู

“น่ารักจริงเชียวหนูพีชของป้า ถ้าตาเพลิงรู้จักเอาใจแม่ได้สักครึ่งของหนู ป้าคงนอนตายตาหลับ” คุณหญิงราตรียิ้มรับด้วยความเอ็นดูพลางเอื้อมมือไปลูบศีรษะทุยสวยของหญิงสาวอย่างรักใคร่ทะนุถนอม

เสียงมีดหั่นสเต๊กกระทบจานกระเบื้องเคลือบดังสนั่นกึกก้องเรียกสายตาของคนทั้งโต๊ะให้หันไปมองเป็นจุดเดียว อัคนียกแก้วไวน์คริสตัลขึ้นจิบอย่างเชื่องช้าก่อนจะปรายตามองพิชชาด้วยแววตาดูแคลนระคนหมั่นไส้

“เล่นละครเก่งจริงๆ รางวัลออสการ์คงต้องเข้าแล้วมั้ง หรือว่าที่ลงทุนทำดีเอาใจแม่ฉันสารพัดเพราะกำลังมุ่งหวังอะไรอยู่หรือเปล่า” ชายหนุ่มแค่นเสียงหยันอย่างจงใจหาเรื่อง

“ตาเพลิง หยุดหาเรื่องน้องสักทีจะได้ไหม กินข้าวให้มันอร่อยหน่อย” คุณหญิงราตรีปรามเสียงดุเมื่อเห็นลูกชายตัวดีเริ่มตั้งป้อมจู่โจมอีกครั้ง

“ผมแค่พูดความจริงครับแม่ เห็นทำตัวดีผิดปกติแบบนี้ สงสัยคงจะมีเรื่องมาขออนุญาตล่ะสิ” อัคนีสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้พลางจ้องหน้าหญิงสาวอย่างจับผิด

“จริงๆ แล้วพีชมีเรื่องอยากจะขออนุญาตคุณป้าค่ะ คือว่าคืนนี้ที่คณะมีงานบายเนียร์เลี้ยงส่งรุ่นพี่ พีชอยากจะขออนุญาตไปร่วมงานสักสองสามชั่วโมงได้ไหมคะ” พิชชาวางช้อนซุปลงอย่างมีมารยาท เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมความกล้าหันไปสบตาคมดุคู่นั้น ก่อนจะหันกลับมาอ้อนวอนผู้มีพระคุณด้วยแววตาเว้าวอน

“งานเลิกดึกไหมลูก แล้วจะเดินทางกลับยังไง” คุณหญิงราตรีเอ่ยถามด้วยความห่วงใยตามประสาผู้ปกครอง

“น่าจะดึกหน่อยค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ นนท์เขาอาสาจะขับรถมาส่งพีชถึงหน้าบ้านเลยค่ะ คุณป้าสบายใจได้เลย” หญิงสาวรีบอธิบายเพื่อคลายความกังวล

ทันทีที่ชื่อบุคคลที่สามหลุดออกมาจากริมฝีปากอิ่ม บรรยากาศรอบตัวอัคนีก็เย็นเยียบลงจนน่าขนลุก ชายหนุ่มกระแทกแก้วไวน์ลงบนโต๊ะเสียงดังลั่นจนของเหลวสีแดงก่ำกระฉอกออกมาเล็กน้อย

“ไม่ได้ ฉันไม่อนุญาต” คำคัดค้านที่มาพร้อมกับน้ำเสียงเกรี้ยวกราดทำให้พิชชาสะดุ้งสุดตัว แต่เธอก็ยังเลือกที่จะใจดีสู้เสือ

“ทำไมคะพี่เพลิง พีชโตแล้วนะคะ อีกอย่างนี่ก็เป็นงานสำคัญของคณะเพื่อนก็ไปกันหมด พีชไม่อยากพลาดโอกาสนี้” เธอแย้งกลับด้วยเหตุผลพร้อมกับเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย

“เป็นผู้หญิงยิงเรือออกไปเที่ยวเตร่กลางค่ำกลางคืนกับผู้ชายสองต่อสองมันงามหน้าไหม ยิ่งแม่ฉันเป็นคนมีหน้ามีตาในแวดวงสังคมไฮโซ ถ้าใครรู้ว่าเลี้ยงเด็กใจแตกไว้ในบ้านเขาจะเอาไปนินทาให้เสื่อมเสียเกียรติยศได้” อัคนีตวาดเสียงแข็งกร้าว

“ตาเพลิง อย่ามาเรียกน้องว่าเด็กใจแตกนะ” คุณหญิงราตรีเริ่มมีน้ำโหอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินถ้อยคำรุนแรง “หนูพีชตั้งใจเรียนเกรดเฉลี่ยก็ดีเยี่ยม ไม่เคยทำตัวเหลวไหลออกนอกลู่นอกทาง แค่ไปงานเลี้ยงรุ่นพี่ปีละครั้งทำไมจะไปไม่ได้”

“แต่ว่าแม่ครับ ผมเป็นห่วงความปลอดภัย” อัคนีพยายามจะหาข้ออ้างมาแย้ง

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว แม่เป็นผู้ปกครองของหนูพีช แม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ หนูพีชไปได้ลูก แต่อย่ากลับดึกมากนักนะ ดูแลตัวเองดีๆ ด้วย” ท่านยื่นคำขาดจนลูกชายหน้าตึงและไม่สามารถเอ่ยปากคัดค้านสิ่งใดได้อีก

“ขอบคุณค่ะคุณป้า รักคุณป้าที่สุดเลย” พิชชายกมือไหว้ขอบคุณอย่างนอบน้อมก่อนจะปรายตามองอัคนีด้วยแววตาของผู้ชนะแวบหนึ่ง แล้วรีบขอตัวลุกจากโต๊ะอาหารไปเตรียมตัวแต่งตัวสำหรับงานคืนนี้

อัคนีกำหมัดแน่นอยู่ใต้โต๊ะจนเส้นเลือดปูดโปน เขามองตามร่างบางที่เดินลิ่วขึ้นบันไดไปด้วยความรู้สึกที่เหมือนมีก้อนไฟร้อนระอุสุมอยู่ในอก มันไม่ใช่แค่ความโกรธที่ถูกมารดาขัดใจ แต่มันคือความรู้สึกหวงแหนอย่างไม่มีเหตุผลที่กำลังกัดกินหัวใจอย่างบ้าคลั่ง เมื่อนึกภาพว่าคืนนี้เธอจะต้องแต่งตัวสวยงามไปอยู่ในวงล้อมของผู้ชายคนอื่น โดยเฉพาะผู้ชายท่าทางจืดชืดที่ชื่อนนท์นั่น

“ฝากไว้ก่อนเถอะยัยตัวดี” ชายหนุ่มสบถในลำคออย่างมาดร้ายพร้อมกับขบกรามแน่นจนขึ้นสัน