บทที่ 34 ปัญหาของเด็กน้อย

หลังจากที่ปัณฑารีย์ทำธุระที่บ้านเสี่ยนัยเรียบร้อย เธอก็พาลูกชายที่ทำท่าเหงาหงอยมาเดินเล่นที่สวนสาธารณะใกล้ๆ

“ทำไมทำหน้าแบบนี้ตั้งแต่เช้าล่ะลูก” ปัณฑารีย์ทรุดนั่งตรงหน้าลูกชาย ฝ่ามือสองข้างแนบแก้มนุ่มด้วยความรัก “ยิ้มให้แม่ดูหน่อยสิครับ”

ราเมศร์ไม่ตอบ เด็กชายก้มหน้าลงกับพื้นไม่ยอมสบตามารดา จนผู้เป็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ