บทที่ 5 ก่อนจากลา

ค่ำคืนเงียบสงัด ลมด้านนอกโชยเบาๆ อากาศค่ำคืนนี้ดีมาก ไม่มีเค้าฝน หากยืนอยู่ริมชายหาด จะได้ยินเสียงคลื่นกระทบฟังอย่างเป็นจังหวะ ภายในห้องนอนของบ้านชั้นเดียว กลับร้อนระอุจากเพลิงเสน่หาเผาผลาญ

ริมฝีปากเลโอนาร์โดกับปัณฑารีย์แนบสนิท เขาคลึงเคล้าบดเบียดด้วยความอ่อนโยน ส่งปลายลิ้นเข้าสำรวจลิ้นนุ่มรสหวานดั่งผลไม้สุก ซอกซอนเกี่ยวพันดึงรั้งลิ้นบางเข้าไปในโพรงปากตน เกี่ยวกระหวัดจนร่างเล็กสั่นเหมือนกับจับไข้ หัวใจทั้งดวงเต้นระส่ำ แม้ผ่านช่วงเวลานี้มาแล้วหลายครั้ง ทว่าชายหนุ่มทำให้เธอรู้สึกว่า มันคือครั้งแรกเสมอ

ลิ้นอันแสนชำนาญกวาดไล้ไปทั่วช่องปาก ไรฟันซี่สะอาด เสาะหาความหวานอย่างไม่รู้จักอิ่ม มือแข็งแรงป่ายปัดไปตามร่างน้อย ส่งผลให้ปัณฑารีย์เต็มไปด้วยความวาบหวาม ร้อนรุ่ม ระริกไหวด้วยความซ่านเสียว

เลโอนาร์โดดื่มด่ำกับเรียวปากบางหวานฉ่ำ มัวเมากับรสจูบของสาวน้อยแสนสวยในอ้อมกอด ความซาบซ่าน ความปรารถนาตีตื่นขึ้นมาผสมกับเลือดในกาย เดือดพล่านคล้ายกับน้ำมันราดบนเชื้อไฟ ลุกพรึบทันที ความเย็นระคนความร้อนบริเวณแผ่นหลังบาง สร้างกระแสบางอย่างแผ่ซ่านในร่างกายของหญิงสาว มือของเขาลูบเนื้อตัวเปล่าเปลือยของเธออย่างลุ่มหลง

“ผมรักคุณ มิเอเล่” เลโอนาร์โดเอ่ยคำรักชิดปากอิ่มสวย เธอยิ้มรับคำบอกรักหวานหู มือหนาจับต้องภูเขาลูกใหญ่เต็มกำมือ น้ำหนักมือนุ่มนวล ทะนุถนอม เหมือนกับสิ่งที่เขาจับต้องเป็นของล้ำค่า กลีบปากหยักสวยของเขาจูบปากนุ่มแผ่วเบา ก่อนจะแนบสนิทอีกครา ค้นหาความหวานนุ่มไม่รู้เบื่ออย่างยาวนาน ใบหน้างามเคลิ้มฝันรัญจวนกับสัมผัสแสนอ่อนหวานของชายที่ตนรัก มือน้อยๆ โอบลำคอแกร่ง เมื่อร่างงามถูกดันให้นอนราบไปบนที่นอน

เลโอนาร์โดขยับปากจากริมฝีปากอิ่ม จูบเรื่อยไปตามแก้มนวล หอมราวกับดอกไม้ยามเช้า ใบหูหอมสะอาด ลำคอระหงซุกไซ้ไล้วนไปโดยรอบ กระแสปรารถนาพล่านทั่วกาย มันลามอย่างรวดเร็วราวกับเชื้อไวรัส ไม่มียาชนิดใดในโลกที่หยุดยั้งมันได้ เนินอกขาวผ่องเกิดรอยจ้ำเป็นดวง หลายจุด ร่างน้อยสะดุ้งหวามไหวทุกครั้งที่เขาทิ้งรอยสัมผัสไว้ และต้องสะดุ้งมากยิ่งขึ้นหลายร้อยเท่า เมื่อความร้อนจากปากหนาครอบงับตุ่มไตแข็งชูชันสีชมพูอ่อน ดูดกลืนคล้ายกับเด็กที่กำลังกินอาหารโปรดปราน ไม่ยอมละจาก ไม่ยอมถอยห่าง ตวัดปลายกันด้วยปลายลิ้น ร่างทั้งร่างของปัณฑารีย์แอ่นโค้ง ทรวงอกเด้งรับอุ้งปากที่กำลังดูดกลืน

“คุณเลโอ” เธอเรียกชื่อคนรักไม่เป็นภาษา ที่เป็นเช่นนั้นเพราะมือหนากำลังเฟ้นภูเขาลูกใหญ่อย่างเมามัน ส่วนอีกข้างกำลังถูกปากหนาโลมเลียอย่างกระสันซ่าน เสียงครางของเธอแหบพร่าขึ้นทุกขณะเมื่อมืออีกข้างของเขา หยุดนิ่งบริเวณใจกลางร่างกาย คลึงเบาๆ ด้วยฝ่ามือ ท้องแบนราบปั่นป่วน คล้ายกับมีคลื่นลมพัดผ่านด้วยกำลังแรง รู้สึกหวิวๆ เป็นอย่างมาก “คุณเลโอ”

น้ำเสียแหบแห้ง เหมือนกับคนขาดน้ำ พร้อมกับร่างกายสาวสั่นสะท้าน ยามที่เขาชำแรกปลายนิ้วเข้าไปในรวงผึ้งรวงสวย ค่อยๆ ขยับเข้าออก ใบหน้าสวยเริ่มส่ายสะบัด กัดริมฝีปากล่างไว้แน่น กับจังหวะขยับนิ้วเร็วขึ้น ปากเขากลืนกินปลายถันไม่ยอมหยุด ระรัวลิ้นบนปลายถัน เธอบิดร่างรับความกระสันที่เขาปรนเปรอทั้งด้านล่างและด้านบน เสียงครางกระเส่าดังไม่หยุด

ดูจะเพิ่มมากหลายเท่าตัว หลังจากเม็ดบัวถูกปลดปล่อยให้เป็นอิสระ เพราะเขานำใบหน้ามาฝังแน่นตรงรวงผึ้งแทน ซึ่งเธอรู้ดีว่า เลโอนาร์โดคิดทำสิ่งใด

“อา...คุณเลโอ...อา” ความร้ายกาจของลิ้นหนาที่ส่งเข้าสำรวจช่องทางเร้นรัก กระหวัดเข้าไปภายในเหมือนผึ้งตัวน้อยที่กำลังดูดดื่มน้ำหวาน ลิ้นเขาสร้างความสำราญระคนความทุกข์ทรมาน ให้กับปัณฑารีย์มาก ความร้อนไม่รู้ว่ามาจากไหน กระเซ็นโดนผิวเนื้อ ลามเร็วดั่งไฟลามทุ่ง ซ้ำร้ายนิ้วมือแกร่งยังคงฝังในตัวเธอ ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ควบคู่ลิ้นสากระคายกระหวัดไปตามปากถ้ำ ล้วงลึก ดูดดื่มน้ำหวานเป็นบางช่วงบางจังหวะ

ความร้อนผ่าวไหลวนอยู่ในร่างกายชายหนุ่มเช่นกัน ความเจ็บปวดจากการพองขยายของงูตัวเขื่อง ตอดตุ้บๆ ดิ้นเร้าไม่หยุด ราวกับบอกผู้เป็นเจ้าของว่า อยากมุดเข้าถ้ำเต็มทน เขาทนไม่ไหว รีบรุดหยุดทุกอย่างเพียงชั่วขณะ เพื่อดำเนินเกมสวาทขั้นตอนต่อไป

“ผมรักมิเอเล่ที่สุด” เขาบอกรักเธออีกครั้ง ส่งตัวตนที่ยิ่งใหญ่ผสานเป็นหนึ่งเดียว เริ่มออกเรี่ยวออกแรง ถาโถม โยกลำตัวเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ

“คุณเลโอ...อา...คุณเลโอ...เสียว...ซี๊ด...อา” เสียงครางหวานดังกระเส่า ยามเขาส่งจังหวะเข้าหาด้วย จังหวะเร็วรี่ กระชั้นถี่มากขึ้นเรื่อยๆ เอวสอบทำงานอย่างหนักหน่วง ไม่ต่างกับมือและปากที่กำลังง่วนบริเวณทรวงอกคู่ใหญ่ไม่ยอมห่าง แรงบีบเคล้นหนักหน่วง ไม่แพ้ร่างกายกระโจนจ้วงเข้าใสดุจช้างสาร “อ๊า...คุณเลโอ...อา”

กายสาวสะท้านขึ้นลง กระเพื่อมไหวบนที่นอน มือเล็กนุ่มยึดลำแขนหนาไว้แน่น ในขณะที่เรียวปากบางส่งเสียงครางกระสันไม่หยุด ยกสะโพกลอยเด่นรับจังหวะอัดกระแทก เขาส่งเธอรับลงตัว ทำให้เลโอนาร์โดผู้มากรักครางรับความหฤหรรษ์ทุกครั้ง ที่เขาถอดถอนร่างกายเข้าออก

“มิเอเล่...อูวว์...โอ้ว...ที่รัก...อ๊า” เสียงห้าวร้องเรียกชื่อคนรักดังกระหึ่ม จับเรียวขางามทั้งสองข้างพาดไว้บนบ่า รั้งไปข้างหน้าโดยมีฝ่ามือใหญ่วางมั่นบนที่นอน จากนั้นออกแรงจนเขาและเธอไม่รู้ว่าความแรงและเร็วนั้นอยู่ในระดับไหน แต่ที่รู้คือความซ่านเสียวอาบไปทั่วร่างกายและหัวใจของทั้งสอง