บทที่ 10 ฝันร้าย

บทที่ 10

ฝันร้าย

ภายในห้องกว้างที่ตอนนี้เหลืออยู่เพียงบุคคลแค่สองสามคนไม่รวมลูกน้องของพิพัฒน์ที่ย้ายตัวเองออกไปยืนด้านนอกเรียบร้อยแล้ว เขมมิกายังคงยืนนิ่งอยู่กับที่จ้องมองไปที่อัศวินไม่วางตา เธอกำลังกำเอกสารที่อยู่แนบอกแน่นกว่าครั้งแรกมันแสนจะอึดอัดเมื่อต้องทนอยู่กับสถานการณ์ที่ไม่น่าไว้วางใจเช่นน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ