บทที่ 15 เชื่อใจฉัน

บทที่ 15

เชื่อใจฉัน

ในยามเช้าของอีกวันแสงแดดอรุณในยามเช้าปลุกให้เขมมิกาฟื้นตื่นจากห้วงแห่งความฝัน สายตาเผชิญกับแสงแดดอ่อนๆทอดทอส่องเป็นประกายวาววับสดใส แต่ทว่ามันกับต่างจากหัวใจองเธอที่มันเริ่มเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อในวันนี้คือวันที่เธอต้องขึ้นเรือเพื่อกลับไปยังฝั่ง หัวจิตหัวใจเริ่มหว่าเหว่ร้อนรุ่มกาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ