บทที่ 17 รู้หัวใจตัวเอง

บทที่ 17

รู้หัวใจตัวเอง

“วินค่ะ วิน” เสียงหวานแสนคุ้นหูเอ่ยเรียกชายหนุ่มที่กำลังหลับใหลอยู่ในยามนี้ ท่ามกลางทุ่งหญ้าสีทองอร่ามมีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งสวมใส่ชุดสีขาวยาวถึงตาตุ่ม ยืนเรียกชายหนุ่มที่กำลังหลับอยู่บนเตียงสีขาวที่ตั้งตงาดอยู่กลางทุ่ง สายลมปลิวไสวพัดผ่านร่างของของหญิงสาว ผมยาวปลิว...